Бүген мин сезгә бертуган Белогубовлар хакында сөйләргә телим. Әтиләре Василий Ильич балачак­тан ук улларын авыр эшкә өйрәтеп үстерә. Иртән ир­түк уятып, бөтен гаиләлә­ре белән терлек-туар карыйлар: ашаталар, су эчерәләр, тирес чыгара­лар. Ә кышын ишегал­дында кар көрәргә да кирәк була әле - хуҗа кеше тәртип ярата. Бу көн саен шулай кабатлана. Әлбәттә, хатыны Аннага балаларын уяту кызганыч була, әмма әтиләре үз сү­зендә нык тора - балалар хезмәт тәмен белеп үс­сеннәр. Еллар үтә тора, балалар да үсеп җитә. Хәзер инде аларның үз кызыксынулары барлык­ка килә, кичләрен урамга чыга башлыйлар. Кайбер вакытта, бигрәк тә җәй көннәрендә, егетләр таң атканда гына өйләренә кайта, ләкин шуңа да ка­рамастан, әтиләре алар­ны барыбер иртә белән уята - тәртип булырга тиеш. Әтиләренең тәрби­ясе егетләр тормышында әһәмиятле роль уйный: икесе дә хезмәт сөючән булып үсәләр. Куллары алтын аларның: балта - чүкеч белән дә оста эш итәләр. Әтиләре - бик яхшы балта остасы. Үзе­нең сәләтен ул балала­рына да тапшырган. Әле мәктәп елларында ук олы улы Андрей балта белән бик оста эш итә, хәтта технология   дәресләрен дә укытучыга теге яки бу эшләнмәне ничекяхшырак юнырга яки кисәргә икән­леге турында киңәшләр бирә торган була. Егетләр берсе артыннан берсе армия сафларында хез­мәт итеп кайталар. Башта олысы Андрей өйләнә. Булачак хатыны Елена Яр Чаллы шәһәреннән әбиләренә кунакка кай­тып йөри һәм шул рәвеш­ле монда кала да. Бик ма­тур йорт салып керәләр һәм кеше көнләшерлек итеп яши башлыйлар, ике кыз үстерәләр. Әлбәттә, кызлар күбрәк әниләренә тартыла. Әниләре - бик уңган, барысын да булды­ра, ә кызлары аңа ярдәм итәләр. Әмма әтиләре дә кызларына бик игътибар­лы, гаилә һәрвакыт бер­гә.

Озак та үтми, энесе Сер­гей да үзенең сыйныф­ташы Татьяна белән тор­мыш корып җибәрә. Тать­яна авыл китапханәсендә эшли, бик укымышлы, авыл тормышында актив катнаша. Алар да абый­ларыннан юл аркылы гына зур йорт төзиләр. Аларга карыйсың да, гаҗәпләнәсең: һәрвакыт бергә. Әгәр берсе нәрсә дә булса эшләргә уйласа, икенчесе шунда ук яр­дәмгә ашыга. Абый белән эне арасында шундый мөнәсәбәтне бик сирәк очратырга була. Кешеләр бер тирәдә яшәп, капка­ларының кайсы якка ачы­лганын да белмәскә мөм-киннәр. Ә болар үзара бик җылы мөнәсәбәттә. Алар һәрвакыт эш белән мәш­гуль. Эштән кайткач та, буш вакытларын нинди дә булса шөгыль артында үткәрәләр. Хәтта бәйрәм көннәрендә дә кичектер­гесез эшләре була алар­ның. Абыйсы да, энесе дә аракы эчмиләр. Юк, бәйрәм вакытларында бер-ике рюмка җибәре ргә мөмкиннәр, әлбәттә, ләкин аннан да артыгын түгел. Бертуганнар кеше хәленә керүчәннәр, бик миһербанлылар, башка­ларга һәрвакыт ярдәм итәргә әзер торалар. Авылда аларга ярдәм сорап мөрәҗәгать ит­мәгән бер генә кеше дә юктыр, һәм берәүне дә кире какмыйлар алар. Бервакыт Сергей белән сөйләшкәндә мин әлеге теманы кузгаттым: "Менә бит, ир-егетләрнең күп­челеге хәмер белән дус, ә син, күрәм, аракы белән мавыкмыйсың". Ул: "Ми­нем бит улым үсә, әгәр өйгә исерек килеш кайта башласам, нинди үрнәк күрсәтермен соң аңарга? Мин аны хезмәт сөючән, намуслы итеп үстерергә телим", - диде. Мондый җавап хөрмәткә лаек. Чыннан да, аталарның күпчелеге (хәзер ха­тын-кызлар да еш кына рюмкага үрелә башлады инде) балаларын тәрби­яләү белән шөгыльлән­миләр диярлек. Әгәр әти кеше көн аралаш өенә исерек килеш кайта икән, тәрбия хакында нинди сүз булырга мөмкин ди? Оясында ни күрсә, очка­нында шул булыр, диләр. Мин Белогубовларның гаиләләрендә балалар тәрбиясенә зур игътибар бирелә дип ышанам. Сер­гейның улы һәрвакыт әти­се белән. Ә малайларга бит кайчакта әтиләренең игътибары, көчле холкы җитми. Башка әтиләр дә алардан үрнәк алсыннар иде. Кызганычка каршы, бездә "Ата даны" меда­ле юк, юкса, бертуган Белогубовларга аны һич икеләнүсез тапшырырга мөмкин булыр иде.